Normen en waarden

Als we onze eigen Balkie horen praten over normen en waarden dan kunnen we nauwelijks een glimlach bedwingen. Ik in ieder geval niet.
Als ik Bush zie weet ik niet goed welke houding ik moet aannemen; moet ik me schamen of mag ik gewoon om hem lachen?

Ondanks het feit dat ik me in de ogen van de meeste jongeren een ouwe lul mag noemen vind ik het laatste nummer (noem je dat nog zo?) van Justin Timberlake echt lekker. Met een weinig legaal hulpmiddel heb ik mezelf eigenaar gemaakt van een videoclip van "sexy back". Het blijkt een Amerikaanse versie te zijn. Telkens wanneer Fuck of Motherfucker wordt gezongen valt er een stilte. Ik vraag me dan af waarom dat is.

Vanavond keek ik naar de film "3000 miles to Graceland" een film die deze filmkeuring kreeg: 6 jaar en ouder, geweld, psychologische thriller (6, knokken, spinnetje).
In deze film werd geschoten. Daar schrikt geen zesjarige meer van.
Er vloeide heel veel bloed, een slagaderlijke bloeding werd met fontein en al in beeld gebracht.

Welke OETLUL bepaalt dat dit geschikt is voor mensen vanaf 6 jaar?

Over de hele wereld zijn mensen die denken regeltjes te moeten maken over wat wel of niet goed is voor mij en mijn medemens, ongeacht de leeftijd.

Zal ik het meemaken dat het verstand zegeviert?

Toewijding

Midden in de nacht een brood bakken. Veel bakkers doen dat dagelijks (nachtelijks?) maar ik had nooit kunnen bedenken dat ik juist die nacht een brood zou bakken. Met moeite kon ik de juiste ingredienten bij elkaar schrapen. Dat spreekt eigenlijk al boekdelen; ik bedoel: wat heb je nou helemaal nodig voor een brood? Maar goed, het lukte. Vanwege het feit dat ik geen geschikt bakblik kon vinden heb ik er maar een rond brood van gemaakt. Smaakt ook best goed.

Ik heb al een tijdje niets van me laten horen. Wel even laten weten dat ik nog even op me laat wachten, maar meer ook niet.Best wel slap eigenlijk. Je begint niet zomaar aan zoiets. Je moet toch een zekere mate van, euh, nou ja: commitment hebben.
Wat is er mis met het woord 'Toewijding'? Dat is volgens mij de goede vertaling van dat lelijke modewoord 'Commitment'. Dekt het niet de hele lading wellicht? Of zijn we bang ons zelf belachelijk te maken met 'Toewijding'? Zou dat waar kunnen zijn?
Schamen we ons voor onze eigen taal?

Ik spreek de laatste tijd veel mensen uit andere landen. En, het zal wel aan mij liggen, vaak hebben we het over taal en over het 'gemak' waarmee Nederlanders andere talen spreken. Ik kan dan alleen maar voor mezelf spreken en constateren dat Engels en Duits nog redelijk gaan en dat mijn kennis van Frans voldoende is om te kunnen overleven. Het is waar dat mensen uit de meeste andere landen vaak niet verder komen dan alleen Engels, alleen Frans of alleen Spaans. Maar hoeveel verschil ik dan van hen? En wat nog veel belangrijker is: zij zijn trots op hun taal. Ze vinden allemaal dat je hun taal moet spreken als je bij hun op bezoek bent. Wij Nederlanders vinden het heel vanzelfsprekend dat een buitenlander geen Nederlands spreekt. Nu ga ik niet over Verdonk en inburgeringswetten spreken. Dat is hier niet nodig en zelfs misplaatst. Trots op je eigen taal en trots op woorden als 'Toewijding'.

Gaat er misschien iets religieus van dat woord uit? Velen van ons hebben moeite met woorden die naar een zekere vorm van religie rieken. Enerzijds zijn we bang te kwetsen, anderzijds bang onze zakelijkheid te verliezen.
Is 'commitment' zakelijker dan 'Toewijding'? Gaat het bij commitment meer over tijd en geld die geinvesteerd worden om een doel te bereiken?

Vlak voor het slapengaan ontdekte ik dat mijn voorraad brood op was. Omdat het mij niet ontbrak aan Toewijding kon ik er voor zorgen dat deze nood snel gelenigd worden. En omdat er nogal wat tijd in het 'brookbakproces' ging zitten, had ik meteen de kans jullie op dit stukje proza te trakteren.

Het lijkt erop dat ik terug ben, maar schijn kan heel goed bedriegen.
Hoe dan ook, aan mijn Toewijding zal het niet liggen!

Lui

Ruim een week ben ik reeds terug van mijn ontzettend fijne vakantie. Ik ben vast van plan om het bloggen snel weer op te pakken.

Nu ben ik nog een klein beetje lui, maar dat zal binnenkort veranderen. Echt.

Dag

Oké, nu gaat het echt gebeuren.
Ik pak nog een paar uurtjes slaap.
Daarna gooi ik alle spullen in de auto en
Vertrek

Ik zal jullie missen.

Tot later!

Dag en nacht

Zo moeilijk als het 's ochtends is om op te staan, zo moeilijk is het 's avonds om naar bed te gaan.
Mmm, dat rijmt. En dat was niet de bedoeling.
Nou ja, hoe dan ook: mijn dag-ritme (nacht-ritme?) is al jaren naar de k!@ten. Als kind vond ik het al fijn om 's middags even een tukkie te doen. Als mijn moeder me niet wakker maakte sliep ik gewoon door tot een uur of tien 's avonds! En dat is nooit veranderd. Vanaf een uur of één 's middags begin ik slaperig te worden. Het maakt niet uit waar ik ben, zelfs op mijn werk slaat de slaap toe. Daar kan ik er helaas niet aan toegeven, maar als het kon...

Nu in mijn vakantie geef ik er aan toe. Vooral nu het weer zo lelijk is slaap ik de hele middag. Om half vijf wordt ik wakker om te koken (dat wil ik voor geen goud missen) en na de afwas val ik op de bank in slaap. Om een uur of tien 's avonds ben ik weer wakker. Klaar wakker. En dan beginnen mijn eindeloze speurtochten op het wereldwijde web. Ik ontmoet mensen, chat links en rechts wat, hou mijn weblog bij (voor zover dat mij is gegeven), reageer op andere blogjes. Eigenlijk kun je best zeggen dat dit surfen voor een groot deel mijn vroegere uitgaansleven heeft vervangen.

Gelukkig heb ik aardig wat vrienden in Utrecht. En, ondanks dat gesodemieter met die trap, is Utrecht een perfecte stad om uit te gaan. Daar kunnen Groningen en Enschede (beide best belangrijke steden in mijn leven) echt niet tegenop! En, om heel eerlijk te zijn, heb ik dat stappen echt nodig om af en toe weer terug te komen op deze wereld. Zo af en toe lijkt het er toch wel heel erg op dat ik in een droomwereld (!) leef en heel zelden een stapje durf te zetten in de echte wereld.

Nog één dag en dan ben ik onderweg naar zuid Frankrijk! Daar waar het nu nog wel mooi weer is! In de omgeving van de Camargue. Ondanks het feit dat ik in een zeer toeristische plaats zal zijn hoop ik veel te zien van de mooie natuur en cultuur. In tegenstelling tot voorgaande vakanties zal ik dit keer wel mijn laptop meenemen. Als het mee zit zal ik jullie vanaf hier op de hoogte houden van mijn vakantie. Maarja, je moet wel onthouden dat wij Nederlanders ontzettend verwend zijn met ons internet. Reken er niet op dat ik daar ook zo makkelijk het net op kan!

Maar goed, het is nog niet zover. Eerst deze nacht nog en donderdag en donderdagnacht (raar woord).

Schokkend

Best wel lachwekkend: aardbeving in Groningen! Met Siddeburen als episch centrum! Wel erg toeschietelijk van de NAM dat ze direct zeggen de schade te zullen vergoeden. Dat is iets anders dan de houding van de gemeente Utrecht. "Het is nog niet duidelijk wie de eigenaar van de trap is", aldus de burgemeester van Utrecht. Wat de echte oorzaak is geweest zal nog moeten blijken maar op enig moment lazert de hele trap met iedereen die erop staat naar beneden. Zwaargewonden, voor zover ik weet nog één persoon op de intensive care. Gelukkig bleek vandaag dat de gemeente wel degelijk de eigenaar is. Maar ik vraag me toch af: waarom moet het toch zo moeilijk gaan? Wat is het dat ons weerhoudt menselijk te zijn?

Tot slot nog even dit: het is echt gebeurd, ik ben er voor gewaarschuwd, maar het is gebeurd. Eindelijk vakantie en ik weet niet wat ik met al die tijd moet doen. Help?!

Comentaartjes

Hmmpf.

Na een nacht en een dag van afwezigheid keek ik vanmiddag met meer dan gemiddelde belangstelling naar mijn eigen weblog. Die ene op mijn eigen pc bedoel ik. Zou er iemand gereageerd hebben?

Niemand.

Op deze blog zag ik dat "ikke" gereageerd had. En verder niet.

Nou sprak ik "ikke" eerder deze avond. Had wel gereageerd.
Maar ik heb niets gezien!

En toen begon het te dagen...

Ik had ingesteld (niet uitgezet) dat ieder commentaartje door mij gemodereerd moet worden.

Dames, Heren: Heel erg bedankt voor jullie succesvolle deelname aan mijn experiment!
Echt, stel ik ontzettend op prijs!

Het is de bedoeling dit experiment een vervolg te geven maar ik denk dat dat pas volgende maand zal zijn ivm mijn vakantie.

Nogmaals: bedankt!